De Amerikaanse startup Ampera ontwikkelt compacte thorium-microreactoren die decennia lang energie kunnen leveren zonder brandstof bij te vullen. Met behulp van AI, superkritisch CO₂-turbines en nieuwe licentieregels van de NRC wil het bedrijf kernenergie veilig, modulair en schaalbaar maken voor de toekomst.
Amerikaanse startup Ampera, gevestigd in Florida, zet vol in op een nieuwe generatie microkernreactoren die veilig, modulair en kostenefficiënt zijn. Het bedrijf kondigde aan binnenkort een licentieaanvraag in te dienen bij de Amerikaanse Nuclear Regulatory Commission (NRC), onder de recent aangepaste regelgeving voor geavanceerde reactoren.
Ampera kiest hierbij een unieke aanpak: Het bedrijf ontwikkelt microreactoren met een vermogen van 15–30 MWe, waarbij het inzet op thorium als onderdeel van de brandstofcyclus. Het doel is om systemen te bouwen die langdurig autonoom kunnen opereren, mogelijk tientallen jaren zonder herbevoorrading.
Thorium en TRISO-brandstof
Ampera maakt gebruik van TRISO-brandstof, een geavanceerde brandstofvorm waarbij splijtbaar materiaal is ingekapseld in meerdere keramische lagen. Deze structuur maakt de brandstof uitzonderlijk robuust en vermindert het risico op meltdown aanzienlijk.
Lees ook: VS en Frankrijk starten massaproductie TRISO-brandstof
Belangrijk detail: TRISO is geen brandstof op zich, maar een verpakkingstechnologie. Het wordt momenteel vooral gebruikt met uranium, maar is ook geschikt voor toepassingen binnen thorium-gebaseerde brandstofcycli. Daarbij wordt thorium in de reactor omgezet in splijtbaar materiaal (zoals uranium-233).
Hoewel Ampera inzet op thorium, gaat het in de praktijk waarschijnlijk om een hybride brandstofbenadering, zoals bij veel geavanceerde reactorconcepten het geval is.
De warmte uit de kernsplijting wordt gebruikt om een turbine aan te drijven met superkritisch CO₂ als werkmedium. Dit maakt waterloze werking mogelijk en kan de efficiëntie verhogen, vooral in droge of afgelegen gebieden.
Snel inzetbaar en betaalbaar
Ampera integreert kunstmatige intelligentie (AI) om de prestaties en veiligheid van de reactoren continu te optimaliseren. Het modulaire ontwerp betekent dat faciliteiten eenvoudig opgeschaald kunnen worden om te voldoen aan veranderende energievraag.
In combinatie met fabrieksmatige productie maakt dit de technologie snel inzetbaar, betaalbaar en toekomstbestendig – een groot verschil met de langdurige bouwprojecten van traditionele kerncentrales.
NRC-regels versnellen licentietraject
In februari 2026 introduceerde de Amerikaanse Nuclear Regulatory Commission (NRC) de nieuwe regelgeving 10 CFR Part 53, gericht op geavanceerde kernreactoren. Het doel: licenties sneller verlenen en meer ruimte bieden aan innovatieve technologieën.
Volgens Ampera-CEO Brian Matthews betekent dit dat hun team zich kan richten op het ontwikkelen van de technologie, in plaats van uitgebreid te moeten uitleggen hoe hun reactorsysteem verschilt van traditionele kerncentrales. Kort na de implementatie van Part 53 startte Ampera het pre-application proces bij de NRC.
Interessant voor de energietransitie
De aantrekkingskracht van microreactoren zit in een combinatie van factoren. Veiligheid speelt daarbij een centrale rol: dankzij TRISO-brandstof zijn deze systemen bestand tegen extreme omstandigheden en inherent robuuster dan traditionele ontwerpen. Tegelijkertijd bieden ze flexibiliteit, doordat het modulaire karakter het mogelijk maakt om capaciteit stapsgewijs op te schalen.
Ook het kostenpotentieel is interessant. Door productie in een fabriek kunnen bouwtijd en investeringsrisico’s aanzienlijk worden beperkt. Daarnaast zijn microreactoren breed inzetbaar, van industriële toepassingen tot off-grid locaties waar betrouwbare energievoorziening vaak een uitdaging is.
De claim van “decennia zonder bijvullen” is daarbij een belangrijk verkoopargument, maar hangt sterk af van het uiteindelijke ontwerp en de gekozen brandstofconfiguratie.
Grote beloftes, nu nog in de praktijk
Ampera positioneert zich met zijn microreactoren op het snijvlak van thorium, geavanceerde brandstoffen en nieuwe reactorontwerpen. Hoewel sommige claims nog afhankelijk zijn van verdere ontwikkeling en validatie, past de technologie in een bredere trend waarin kernenergie kleiner, flexibeler en mogelijk goedkoper wordt.
Met de nieuwe NRC-regelgeving lijkt de weg in ieder geval vrijgemaakt voor een versnelling van dit soort innovatieve concepten — al zal moeten blijken in hoeverre ze hun beloftes in de praktijk kunnen waarmaken.
