De stijgende zeespiegel noopt Nederland na te denken over nieuwe maatregelen in de aloude strijd tegen het water. Kustversterking, hogere rivierdijken, rivier-bypasses, waterberging, nieuwe dammen en waterkeringen zijn de bekende opties. Verschillende samenhangende plannen liggen al klaar. Eén van die plannen stelt voor een tweede stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg aan te brengen en het historische waterfront van Dordrecht te beschermen met een opdrijvende boulevardkering.
Het KNMI bracht onlangs nieuwe scenario’s voor de zeespiegelstijging naar buiten. Een belangrijke factor daarin is de mate waarin de uitstoot van broeikasgassen wordt teruggedrongen. In het hoge-uitstoot-scenario is de zeespiegel aan het eind van deze eeuw 59 tot 124 centimeter gestegen. Wordt de ijskap van Antarctica eerder instabiel, dan kan de stijging in 2100 zelfs oplopen tot 2,5 meter, al wordt dit weinig waarschijnlijk geacht. Exacte meting laat voor de periode 1993-2021 een stijging zien van 2,9 millimeter per jaar, maar versnelling is waarschijnlijk.
Dat Nederland de dijken en andere waterkeringen moet aanpassen aan de stijgende zeespiegel is al stevig verankerd in overheidsbeleid. In 2007 werd de Deltacommissie ingesteld. Haar advies leidde tot een nationaal Deltaprogramma onder aanvoering van een Deltacommissaris, die de regering direct adviseert. Tevens is een Deltafonds opgericht om het Deltaprogramma te bekostigen. Een en ander is verankerd in de Waterwet.
Het meest complexe door het water bedreigde deel van ons land is het benedenrivierengebied in West-Nederland en Zeeland. Het binnendringende Noordzeewater en de aanvoer vanuit de rivieren Maas, Waal, Lek en hun vertakkingen vormen hier een samenhangende opgave. Hier bevinden zich veel beroemde Deltawerken zoals die na de Watersnoodramp van 1953 in de loop van decennia zijn gebouwd. Met de inwerkingstelling van de Oosterscheldekering in oktober 1986, na een bouwperiode van tien jaar, waren de Deltawerken officieel voltooid. Maar spoedig bleek de waterveiligheid van het benedenrivierengebied niet gegarandeerd. De regering besloot tot de bouw van een nieuw waterbouwkundig hoogstandje: de ‘afsluitbaar open’ Maeslantkering (1997) met zijn innovatieve bolscharnieren met een doorsnede van 10 meter en een gewicht van 680 ton. Deze stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg sluit bij een waterpeil van 3 meter boven NAP in Rotterdam (of 2,90 meter in Dordrecht) en kan een vloedgolf van 5 meter hoog opvangen.
Maar ook dit is niet het definitieve antwoord op de dreiging van het water. De Voorkeursstrategie Deltaprogramma Rijnmond-Drechtsteden gaat ervan uit dat de Maeslantkering vanaf 2070 vervangen moet worden door een nieuwe dynamische stormvloedkering met een lagere faalkans (van 1:100 naar 1:1.000); dat is de kans dat de kering bij een sluitvraag weigert. De Hollandsche IJsselkering uit 1958 zal rond 2050 aan vervanging toe zijn.
