Voor veel problemen kunnen we een oplossing bedenken én maken. Maar wat als een oplossing niet direct zichtbaar is? Als je niet weet wat de optimale aanpak is? Evolutionaire robotica kan dan een uitkomst bieden, meent professor Guszti Eiben van de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij neemt biologische principes als uitgangspunt en past ze toe op robots.
Evolutionaire robotica is volgens Eiben een vervolgstap op evolutionary computing, een vakgebied waar hij zelf lange tijd actief in was. Net als bij organische evolutie geldt ‘survival of the fittest’. De beste oplossingen van dat moment overleven en nakomelingen krijgen. De genen van deze twee sterke ‘ouders’ kruisen zich en resulteren zo hopelijk in een nog sterker, of fitter, kind. De hoop is dat er zo een steeds verder geoptimaliseerde oplossing ontstaat.
