Bedrijventerrein Euvelgunne is een model voor klimaatadaptatie. Samen met Gemeente Groningen namen bedrijven maatregelen om wateroverlast tegen te gaan. Wat leverde dat op? Een terugblik vijf jaar na de start van het project: ‘Het functioneert pas als iets vijf of tien jaar goed gaat.’
‘Het gaat niet om het eerste jaar,’ vervolgt Willem Huizing Buiter, specialist riolering van de gemeente. De stad Groningen werkt al vanaf 2015 aan klimaatadaptatie. Daarbij kijkt de gemeente ook nadrukkelijk naar bedrijventerreinen. Een goede tactiek, volgens de schrijvers van het rapport Klimaatadaptatie op bedrijventerreinen: ‘Bedrijventerreinen zijn vanwege hun verharde inrichting extra gevoelig voor klimaatverandering.’
Van de 3700 bedrijventerreinen in Nederland is nog maar 1% ‘groen’ of ‘blauw’, bleek uit onderzoek van het IVN. Maar ze dragen wel fors bij aan de ‘klimaatgevoeligheid’ van de stad. Wat heet: het laaggelegen Euvelgunne had niet alleen zelf last van wateroverlast. Het overtollige regenwater stroomde door het riool naar de binnenstad, vertelt Huizing Buiter: ‘Via een overstort in de kademuren kwam het in de buitenring, maar daar wil je natuurlijk geen rioolwater hebben.’
Regenwater afkoppelen
Euvelgunne had op dat moment een gemengd rioleringsstelsel, met één buis voor rioolwater en regenwater. ‘Met ons project wilden we de wateroverlast op het terrein zelf en de overstort naar de binnenstad aanpakken.’ Maar ombouwen van het riool naar een gescheiden stelsel bleek een dure grap. ‘Bovendien zouden de bedrijven dan twee jaar een bouwput voor de deur hebben,’ legt Huizing Buiter uit. ‘Daarom zijn we gaan kijken of we het regenwater konden afkoppelen.’
Makkelijker gezegd dan gedaan: bij het project waren algauw meerdere partijen betrokken. Naast de gemeente onder andere de Hanzehogeschool, de waterschappen Noordzijlervest en Hunze en Aa, en bedrijvenvereniging Euvelgunne. Eerste stap van het project was een inventarisatie van bedrijven die mee wilden doen. Salomon’s Metalen was een van de eersten die aanhaakten. Directeur Eddy Simmeren: ‘Met ons grote dakoppervlak had afkoppelen van regenwater veel zin.’
