De mens keert terug naar de ruimte. We doen steeds meer bemenste ruimtevluchten, lanceren ruimtestations en bereiden zelfs een maanbasis voor. Dat verhoogt de kans op een eerste ruimtebaby. Zo’n zwangerschap in de ruimte zou echter grote gevaren inhouden, en vereist nog heel wat onderzoek.
In april van dit jaar verdwenen vier astronauten achter de maan. Daar waren ze ongeveer 40 minuten buiten het bereik van elke aardse communicatie. Het was de eerste keer in een halve eeuw dat mensen zo diep doordrongen in de ruimte. Na decennia van weinig interesse in bemenste ruimtemissies, vertrekken er momenteel opnieuw steeds meer mensen naar de ruimte.
Het uiteindelijke doel van de Artemis-missies, zoals de missie die vier astronauten achter de maan stuurde, is om een permanente maanbasis te stichten. China lanceert ondertussen gretig zijn taikonauten naar de ruimte. Eén van hen zou zelfs een heel jaar in de ruimte verblijven. Ook bedrijven doen mee. Er zijn commerciële ruimtestations in aanbouw die het internationale ruimtestation ISS moeten vervangen.
Dat roept echter ook vragen op. Wat zullen zulke lange verblijven buiten de atmosfeer met ons lichaam doen? En wat als er uit al die menselijke activiteit in de ruimte ook een kind komt?
“Die vraag klinkt alsof het sciencefiction is”, geeft Angelo Vermeulen toe, onderzoeker aan de TU Delft en CTO van Spaceborn United, een Nederlands bedrijf dat onderzoek doet naar voortplanting in de ruimte. “Maar dit is een vraagstuk waarmee we niet alleen in de verre toekomst geconfronteerd zullen geconfronteerd. Ook in de nabije toekomst zal dit een probleem worden.”
