Nederland was een pionier op het gebied van windenergie. Maar dat betekent ook dat er heel wat oude turbines in ons land staan. Die moeten we nu afbreken en ook recyclen. Een proces waar nog een aantal technische, maar ook maatschappelijke uitdagingen bij komen kijken.
Windturbines maken al decennialang deel uit van het landschap van Nederland, op land en op zee. De traag draaiende bladen zijn een bekend zicht wanneer je door het land reist.
Nederland was een pionier in windenergie. Maar dat heeft ook een keerzijde: er staan al heel wat oudere turbines in Nederland, die al tientallen jaren oud zijn. Er moet dus langzaamaan nagedacht worden over het afbreken van turbines, en het recyclen ervan. Dat proces komt al aardig op gang, maar kent toch een aantal uitdagingen, van composieten tot geopolitieke dreigingen.
“Bijna honderd turbines op zee zullen de komende jaren aan het einde van hun leven zitten”, vertelt Minke Ouwehand, persvoorlichter en communicatieadviseur bij NedZero, de branchevereniging voor Nederlandse windenergie. “Op land zijn er al veel meer afgebroken. Daar gaat het over ongeveer 2500 turbines die de komende jaren neergehaald zullen worden.”
Hete hangijzers
Die golf van vervangingen en afbraak betekent dat recycling van zulke turbines belangrijker wordt. “Lang moest een windturbine zo goedkoop mogelijk zijn, om de kosten van windenergie te drukken”, vertelt Harald van der Mijle Meijer, Senior Consultant Circularity Wind Energy bij TNO. “Die focus blijft belangrijk, maar daar komt nu ook de gedachte van circulariteit bij.”
