Australië zit mogelijk bovenop een enorme, vrijwel onbenutte energiebron. Wetenschappers laten zien hoe gesteente diep onder de grond waterstof kan produceren, en denken dat die productie verder is op te voeren
Australië beschikt mogelijk over een enorme, nog nauwelijks benutte bron van natuurlijke waterstof. Onderzoekers van Edith Cowan University (ECU) ontdekten dat magnetiet in de ijzerrijke ondergrond van West-Australië waterstof kan produceren. Bovendien blijkt dat proces kunstmatig te stimuleren.
De ontdekking is vooral interessant voor de Pilbara, een regio die bekendstaat om zijn gigantische ijzerertsvoorraden. Daar komen uitgestrekte zogeheten banded iron formations voor: oude gesteentelagen die veel ijzerhoudende mineralen bevatten.
Water en magnetiet maken waterstof
De onderzoekers bootsten omstandigheden diep onder het aardoppervlak na. Ze brachten magnetiet gedurende zestig dagen in contact met water van 200 graden Celsius onder hoge druk. Daarbij ontstond waterstofgas.
Dat is belangrijk omdat natuurlijke waterstof (of witte waterstof) een mogelijk alternatief vormt voor waterstof die bovengronds wordt geproduceerd. Voor groene waterstof is bijvoorbeeld veel hernieuwbare elektriciteit nodig om via elektrolyse water te splitsen. Bij geologische waterstof doet de ondergrond een deel van dat werk.
Productie kan worden gestimuleerd
De onderzoekers ontdekten dat de waterstofvorming kan worden opgevoerd door een oplossing in ijzerrijke gesteenteformaties te injecteren. Daarmee ontstaat het vooruitzicht van gestimuleerde geologische waterstof: in plaats van alleen bestaande waterstofreservoirs aan te boren, zou waterstof ter plaatse kunnen worden geproduceerd.
Of dat economisch op grote schaal werkt, moet nog blijken. Niet alleen de hoeveelheid magnetiet is bepalend. Water moet via breuken, poriën en andere doorlatende structuren voortdurend verse mineraaloppervlakken kunnen bereiken.
Genoeg waterstof voor generaties
De regio in kwestie beschikt over enkele van ’s werelds grootste banded iron formations. Volgens ECU-onderzoeker Alireza Keshavarz zou Australië daardoor over een energiebron kunnen beschikken waar het generaties van kan profiteren.
Als waterstof goedkoop en met een lage CO₂-uitstoot uit deze gesteenten gewonnen kan worden, zou Australië zijn bestaande positie als grote energie- en grondstoffenexporteur kunnen uitbreiden naar natuurlijke waterstof.
Maar daarvoor zijn wel veldproeven nodig. Het laboratoriumonderzoek laat zien dát het chemische proces werkt en welke rol de structuur van het gesteente speelt. De volgende grote vraag is of ondergrondse waterstofproductie ook langdurig, veilig en tegen concurrerende kosten kan worden opgeschaald.
Lees ook: 34 miljoen ton natuurlijke waterstof ontdekt in Frankrijk
