Het opsporen van cybercriminelen vergt evenveel vindingrijkheid als het vangen van hun slachtoffers. Op dit gebied lijken er nieuwe ontwikkelingen te zijn, met de opkomst van nieuwe netwerken van dynamische lokazen die de cyberkennis verbeteren om aanvallen op web-scale beter te kunnen dwarsbomen. Toch is er nog steeds behoefte aan betere samenwerking tussen spelers op het gebied van cybersecurity om hun impact te maximaliseren.
Dit is een ingezonden blog van Frédéric Metten, IT Manager bij TEHTRIS.
Nieuwe nomadische honeypots
Een honeypot, of te wel een honingpot, is een nepapparaat of -applicatie die wordt ingezet om cybercriminelen aan te trekken en informatie over hun activiteiten te verzamelen. Het gebruik van honeypots stelt organisaties in staat om cybercriminele activiteiten te detecteren voordat deze zich over hun infrastructuur verspreiden.
Hoewel honeypots al vele jaren bestaan en regelmatig worden gebruikt door cybersecurityprofessionals of ethische hackers om frauduleuze activiteiten op het web op te sporen, verloren ze hun waarde door hun vroegere statische opzet. Een cybercriminele groep die interactie heeft gehad met een statische honeypot, zal steeds minder tijd besteden aan zijn aanvallen of zich er zelfs van afkeren, omdat de werking ervan begrepen is en de interesse is verdwenen.
Om dit fenomeen tegen te gaan, worden honeypots nu nomadisch. Na het verzamelen van informatie wordt het doelwit verwijderd en opnieuw geprogrammeerd in een ander deel van het netwerk, meerdere keren per week of zelfs meerdere keren per dag, waardoor het spoor voor cybercriminelen vervaagt.
