De gasprijs is sinds januari bijna verdrievoudigd en sommige huishoudens betalen inmiddels meer dan € 1,70 per kuub. Toch doet zich iets opmerkelijks voor: een energiecontract voor drie jaar is nu goedkoper dan één jaar vast. Steeds meer Nederlanders kiezen daarom voor langdurige prijszekerheid.
De snelle stijging van de gasprijs zet de Nederlandse energiemarkt op zijn kop. Vorige week koos 15% van de overstappers via Overstappen.nl voor een driejarig contract. Over de eerste 32 weken van 2026 was dat gemiddeld slechts 8%. Tegelijkertijd daalde het aandeel eenjarige contracten van 83 naar 76%. Het totale aantal overstappers lag 77% hoger dan in een gemiddelde week dit jaar.
Drie jaar vast goedkoper dan één jaar
Op 2 januari was een lang contract nog aanzienlijk duurder. Het goedkoopste eenjarige contract kostte € 1.614 per jaar, tegenover € 1.985 voor drie jaar. Voor drie jaar prijszekerheid betaalde een huishouden dus € 371 extra.
Nu is die verhouding omgedraaid. Op 9 september kostte het goedkoopste driejarige contract € 2.317 per jaar, tegenover € 2.334 voor één jaar vast. Het eenjarige contract werd sinds januari 44,6% duurder, terwijl drie jaar vast met 16,7% steeg.
Gasprijs bijna drie keer zo hoog
De verklaring ligt op de groothandelsmarkt. De Europese TTF-gasprijs steeg van € 27,66 per MWh begin januari naar ongeveer € 79 per MWh op 9 september.
Ook consumenten voelen dat. De eerste all-in gastarieven boven € 1,70 per kubieke meter zijn inmiddels verschenen. Ter vergelijking: het prijsplafond waarmee de overheid huishoudens tijdens de energiecrisis in 2023 beschermde, lag op € 1,45 per kuub.
Termijnmarkt zorgt voor opvallende omkering
Dat drie jaar vast relatief goedkoop is, betekent niet dat leveranciers verwachten dat gas langdurig zo duur blijft. Integendeel: de termijnmarkt rekent op lagere prijzen in de komende jaren.
Voor een eenjarig contract moeten leveranciers relatief veel energie inkopen tegen de huidige hoge marktprijzen. Bij driejarige contracten kunnen zij toekomstige leveringen tegen lagere termijnprijzen vastleggen. Dat prijsverschil belandt uiteindelijk bij de consument.
Daarmee ontstaat een uitzonderlijke situatie: huishoudens die langer zekerheid willen, hoeven daar momenteel geen premie voor te betalen. Ze zijn zelfs iets goedkoper uit.
