Klimaatverandering doet het ijs van de poolkappen verdwijnen. Paradoxaal genoeg verhoogt dat echter de nood aan ijsbrekers. Of het nu is om nieuwe zeeroutes te vrijwaren, internationale macht te projecteren of wetenschappelijk onderzoek te doen naar de opwarming van de aarde, deze hoogtechnologische schepen worden alsmaar belangrijker.
Sommige van die cruciale ijsbrekers worden in Nederland gebouwd. In 2021 leverde het scheepswerf Damen de 160-meter lange RSV Nuyina af, een wetenschappelijk schip voor de Australische overheid. Dat vervoert sindsdien onderzoekers en voorraden in en rond de Zuidpool.
“Ze gebruiken het om hun stations in Antarctica mee te bevoorraden, en er onderzoek te doen”, vertelt Mark de Wolf, projectmanager engineering bij Damen Naval. “Het schip kan door ijs met een dikte van 1,6 meter breken, en dat met een snelheid van 3 knopen. In het schip vind je cargo-holds, een science-deck waar onderzoek kan gebeuren, met bijvoorbeeld kranen die monsters uit het water nemen, en zelfs een medisch complex. Er kunnen ook ongeveer honderd passagiers en onderzoekers verblijven, waarvan een dertigtal bemanningsleden.”
Om door ijs te breken moet zo’n schip een uniek ontwerp krijgen. De romp ziet er dus anders uit dan bij een regulier vaartuig. “De rompvorm is erg belangrijk”, bevestigt de Wolf. “Een ijsbreker duwt eigenlijk zijn neus het ijs op, en gebruikt dan zijn gewicht om door het ijs te breken. Het schip glijdt dus met de boeg op het ijs, om er dan door te vallen. Om dat te doen moet je ontwerp een unieke vorm hebben. Ook wil je niet dat het gebroken ijs ophoopt voor de boeg, of onder je schip blijft plakken. Er moet daarom een goede afvoer zijn via de romp. Tegelijk wil je niet dat het schip te ver het ijs op glijdt, want dan zou je het uit het water lichten. Op de romp bevestigen we daarom ook een stopper of skeg.”
IJsbrekers dienen om ijs te breken, hun zeegaande kwaliteiten zijn daarom niet altijd zo goed.”
Heb je geen abonnement? Abonneer
